Body Modification:

Ik ben piercer bij Body Cult in Den Haag.

(Voor meer over mijn werk klik op Soeshapiercing.)

 

 

Dat is nog maar stap één.

Ik wil zelf "bodymodder" worden zoals dat heet...

Eigenlijk wil ik gewoon alles hierover leren wat er te leren valt.

Ik ben er al heel lang mee bezig en ik lees er veel over.

Heb je net een piercing of tattoo gezet maar je hebt een vraagje erover of twijfels kun je het ook aan mij vragen.

Aarzel niet, bel/mail mij, je zult niet teleurgesteld worden.

 

Meer vragen?

Mail mij Dit emailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft javascript nodig om het te kunnen bekijken

Masaï proppen blikjes Heineken door hun oren, andere volkeren laten hun rijkdom weer met kralen corsets zien, andere weer met scarification (=kleine sneedjes die keloïds achterlaten, en dát weer zo gedaan dat er kleine kunstwerken op hun gezicht of borst ontstaan). Ik las later ook over Fakir Musafar, die zijn ‘Mind over matter’ bracht door middel van hele strakke corsetten en ‘suspensions’.

Dat laatste houdt in dat je door middel van haken door precies uitgezochte plekken op je huid jezelf op laat hangen. Wat ik bedoel met ‘mind above matter’ is dat je je geest zo kunst distentiëren van je lijf dat je de pijn kunt afsluiten en zo in een lichte tot zwaardere vorm van trans kunt komen. Die trans heb ik zelf nog niet meegemaakt maar ik weet wel dat de grenzen verleggen voor mijn lichaam altijd een therapeutische werking op mij heeft gehad. Bijvoorbeeld heel hard sporten of opstaan na een flinke val... vooral niet aanstellen dus en doorlopen als het kan. Zo maak je je lichaam iedere keer net ietsjes sterker. Hetzelfde als een wondje. Er komt een korstje op daarna is de huid eronder net íetsjes sterker geworden.

Ook heb ik altijd wel wat gehad met ‘gore’. Zo noem ik dat.

Ik schirk bijvoorbeeld ook niet weg van een wondje of een bloed of zoiets dergelijks.

Origineel en authentiek zijn voor mij twee hele belangrijke begrippen.

Zo ben ik dus met deze instelling, én het feit dat ik het ook nog es schitterend vind om te zien, lekker begonnen met een neuspiercing toen ik 16 of 17 was. Mijn moeder vond het helemaal niks maar ik wist dat het nooit zou stoppen. Even later had ik een lippiercing, een jaar later een tong piercing, toen wat meer oorpiercings, een tattoo, een tweede tongpiercing, een medusa piercing, eentje in me doos, nog een tattoo en nóg een..etc... And so on and so forth. Op een gegeven moment wisten mijn ouders volgens mij dat het wel zo was dus zijn ze het maar gaan accepteren.

Ik wil veel tatoeages.

Ik heb ook al lang veel plannen, maar ik neem er de tijd voor omdat ik weet dat ik veel overhaaste beslissingen kan nemen en daar kan ik spijt van krijgen. 

Ik maak dus een plan in het geheel. Het is uiteindelijk toch de bedoeling dat het uiteindelijke resultaat zowel als het lopende werk er zowel gekleed als naakt, en zowel dichtbij als op afstand er goed uitzien. En ook na verloop van tijd. Net zo als mijn huid zelf, verouderd een tattoo.

De kleur vervaangd met dag/zonlicht, uitdroging of wondjes kan ook de tattoo doen vervagen. Dit gebeurd ook niet bepaald geleidelijk. Soms heb je een kant van een tattoo die vervaagd is terwijl andere stukken mooi blijven zitten, waardoor het geheel van de tattoo er niet zo mooi meer uitziet.

Een tattoo leeft met je huid mee. Als je je huid goed verzorgd verzorg je ook je tattoo (ByTheWay: als je ziek wordt waarschuwd littekenweefsel je ervoor het zwelt een beetje op, of je piercing jeukt een beetje). 

Met mijn eerste tattoo heb ik een fout gemaakt en zo weet ik nu dus ook wat ik wel en niet moet doen, want déze was nog te fixen, maar niet alles is zo mooi goed te maken. Nét als in het leven zelf.

Ik zie mijn rugtattoo als een heilig iets, nóg meer dan dat ik dat doe bij mijn anderen. Ik neem ze allemaal heel serieus maar mijn rug zie ik echt als een kunstwerk in the making. Het is echt de dingen in het leven die ik niet alleen wil onthouden maar waar ik mijn lief en leed in steek mijn leven en mijn ziel en mijn creativiteit. Dit is wat ik in al mijn tattoos en piercings stop maar op de een of andere manier gaat mijn rug over nóg een level dieper, verder, belangrijker. En op de een of andere manier gebeuren die tattoos ook altijd op momenten waar het juist het belangrijkst is, ookal ervaar ik dat niet altijd bewust maar dringt het pas later tot me door. Ik geloof ook echt dat dat komt omdát ik er juist zoveel belang aan stel, aan het hele proces.

Mijn tattooverhalen:

Draken oog:

Had ik gezet op Lowlands 98 geloof ik. Bij Tattoo Gert, dat weet ik nog wel zeker. Was me eerste. Was dus ook heel eng. Ik had Sarah meegenomen om mijn hand vast te houden. (Ik heb toen haar hand praktisch gekneusd met knijpen).

Ik kwam kijken bij de stand en had al iets met draken en vond dat de kracht die in het oog ervan zit op mijn lijf gezet zou moeten worden, maar de tattooeërder had duidelijk geen ervaring met mensen die nieuw zijn in het wereldje van de tattoo’s.

Op zich zag het er in eerste instantie wel mooi uit maar toen het eenmaal geheeld was waren stukken al helemaal vervaagd door dat hij hier en daar te diep de naald erin had gedaan en op andere plekken weer té diep. Nu weet ik dat er dan kosten ontstaan en kosten zijn des te dikker des te slechter. Want dan gaat de kleur meehelen en blijft er maar weinig over.

Ik heb er nog zeker wel 4 jaar mee rondgelopen, nog steeds wel veel posisiteve reacties en veel trots. Maar wel veel reacties dat mensen niet wisten wat het was en wat er nou mis mee gegaan was.

Ik ben een paar keer naar andere, goede, tattooeerders geweest voor advies. Dat was dan da tik het of helemaal opnieuw zou moeten zetten of dat ik er een coverup op zou moeten doen.

Zo  ben ik dus in het voorjaar 2005 naar On Edge gegaan, destijd nieuwe tattoeerder in town, met een idee voor een andere tattoo dat ikinmiddels had bedacht en het probleem met de huidige tattoo, zo heeft hij mijn nieuwe samengesteld.

Scarabee: deze dus. De scarabee had ik al meerdere malen getekend, dat design heb ik aan Mark meegegeven voor de coverup op mijn schouder. Ik zei tegen hem dat ik drie elementen in de tattoo wou : pantherprint, de scarabee en een ankh. (evt woordenboek maken in de site. Die doorgelinkt zijn naar de woorden). Hij maakte er dit van (plaatje). Ik had toen verkering met Marnix. Hij vond het maar niks dat ik nog een tattoo ging zetten. Hij vond het ontwerp maar groot maar toen, voor de eerste keer in heel onze relatie durfde ik een besluit te nemen voor mezelf, en die tattoo is een soort van viering ervan. In het begin vond ik het zelf ook erg groot, ik was ook band dat ik er niet aan ging wennen, maar dat gebeurde natuurlijk wel. En ik heb er iedere dag nog plezier van.

Je persévère:  niet zo heel erg lang daarna (oktober 2006) verliet ik hem en besloot later die periode en andere nare dingen af te sluiten of misschien juist te vieren met een tattoo dat aanmoedigt, een tattoo dat mijn doorzettingsvermogen representeert. Ik had al langer het woordje perseverance in gedachten. Maar dat was niet mooi genoeg eenmaal opgeschreven dus besloot ik het een kleine franse zin te maken. Ik volhard.

 Bunny: toen ik zestien was en ging taggen, was mijn zelfverzonnen nickname spikedbunny. Ik zag het als een wit konijntje dat op het eerste gezicht heel lief is maar toch rode ogen en hoektanden heeft en een spikeband draagt. Je kunt dit op twee manieren zien, allebei gelden voor mij, het is zeg maar mijn yin yang tattoo. Dat het gebaseerd is op een playboybunny is omdat ik dat een mooi duidelijk konijn vind. ik heb het ontwerp heel lang in mijn hoofd gehouden, pas eind 2007 afgemaakt. Deze heb ik begin 2008 gezet. Ook bij On Edge.

Noot: Ik heb Leonie in 2006 pas goed leren kennen. Wij hebben in 2 jaar tijd ontzettend veel meegmaakt zowel samen als in ons eigen leventje. Dit heeft ons heel erg gehecht. Op een avond zaten we te kletsen dat we een tattoo zouden moeten nemen en te gappen dat het een muziek noot zou moeten zijn. We hadden niet echt gedacht dat het ook zou gebeuren. Maar toch, we zijn getrouwd, door middel van een tattoo achter ons linkeroor. Tegelijk gedaan, zelfde ontwerp, allebei verliefd (op het ontwerp én elkaar) en voor ons allebei een marker voor een nieuwe, mooie periode.

Pinstripe: de latest. Celebration of Happiness noem ik hem. Het is compleet mijn design geïnspireed op verschillende anderen en wat daniel van on edge ervan gemaakt heeft. Ik ben er supertrots op en het is ook nog het begin van mijn  rugtattoo.

Chihuahua pootje achter mijn rechter oor. Ik ben helemaal gek op mijn Chihuahua. Ik wil die tattoo al langer maar kreeg het maar niet voor elkaar om een mooi afdruk van haar pootje te maken. Maandag 15 december had ik een afspraak in Amsterdam voor een vooronderzoek om mijn ogen te laten laseren. Toen was ik dus toch in de buurt, ik had nog korting gekregen van Maroen dat ik bij Hanky Panky Tattoo kon komen verzilveren. Dus besloot ik maar mijn chihuahuapootje daar te laten zetten achter mijn rechteroor. Ik geloof dat de artiest Joeri heette. In ieder geval heeft hij er een klant bij weten te fixen, want hij heeft het schitterend gedaan.

Piercings kan ik zelf helaas niet meer nemen. Ik heb er al 4 uit moeten halen door ontstekingen en keloïds. Die dingen verdwijnen helaas niet, ik heb wel prikken gehad erin om ze kleiner te maken maar meer kun je er eigenlijk niet tegen doen.

Wat wél mogelijk is voor mij zijn microdermals. Ook wel bekend als dermal anchors. Dus die wil ik ook maar weet nog niet precies waar dus daar denk ik nog wel een tijdje over na. Die kun je namelijk niet zo makkelijk eruit halen. Daarvoor moet je weer een klein sneedje maken om het eruit te vissen als het ware.

Ik heb nu 14 piercings en 6 tattoo's...

En dit is nog lang niet het einde van deze pagina ;)....